Een nieuwe jongere mama - Ingrid Auteur Columnist

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Columns
Column 'Een nieuwe jongere mama'

'Mama, ik wil zo graag dat jij een babytje krijgt.'

X gaat bij me zitten en plukt met zijn vingers aan mijn haren en kijkt me hoopvol aan.
'Ikke?'
'Ja, meisjes krijgen toch babytjes.'
Ik voel me zeer vereerd met de betiteling van meisje dus ik kijk hem met glunderende ogen aan. Wauw meisje...
'Ach jongen, ik ben daar te oud voor.'
'Zo oud ben jij toch niet. Dat kan toch nog wel!' 
Ondertussen zie ik mezelf als vijftigjarige een kleuter naar groep twee brengen en slaak een diepe zucht.
'Nee, echt niet, ik ben echt te oud.' 
'Maar mama, als jij dan nu meteen ermee begint dan ben je toch nog niet zo oud.' 
Ik schiet in de lach. 'Meteen ermee begint,' zegt spuitelf van vijf jaar. Waarmee beginnen vraag ik mezelf af want deze vijfjarige heeft nog geen voorlichting over de bijtjes en de bloemetjes gehad. Ik vraag maar niet door om mezelf niet in een lastig parket te brengen.
'Nee, je zult het met je zusje en broertje moeten doen,' ga ik verder. Hij kijkt verdrietig en slaat zijn oogleden neer.
'Maar babytjes zijn zo schattig,' mijmert hij verder.
'Ja, vind ik ook, maar het kan echt niet meer,' en ik strijk hem troostend over zijn hoofdje.
'Of papa neemt nog een jongere mama erbij.' 
Ik verslik mezelf in de thee.
'Goed idee!' roept er iemand enthousiast vanuit de keuken.
'Maar jij mag dan wel blijven hoor. Gewoon erbij,' zegt het kleine mannetje geruststellend.
Oh gelukkig. Het is een fijne gedachte dat ik niet weg hoef.
'Of we nemen een cavia?' gaat het mannetje vrolijk verder.
Dit idee klinkt iets aantrekkelijker.
'Een cavia', zeg ik hardop. Ik dacht dat het hoofdstuk cavia was afgesloten. 
In de zomer schrok ik van de grootte van een cavia die ik onverwachts bij een kennis zag. Een enorme bonk haren met twee kleine zwarte oogjes lag daar in een hokje. 
'Een cavia,' zeg ik nogmaals en ik frons bij de gedachte. 
'Toe!!!'
'Daar moet ik nog wat nachtjes over slapen,' zeg ik, hopend dat zijn hunkering naar 
het verzorgen van een medemens/mededier langzaam doodbloedt. Alhoewel een cavia me toch iets meer aanspreekt dan een nieuwe jongere mama nu ik er zo over nadenk......
 
 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu